Alweer 24 dagen van mijn fantastische reis zitten erop, wat ook betekent dat ik over 10 dagen mijn terugreis ga aanvangen. Alhoewel ik er enorm naar uitkijk om naar huis te gaan vind ik het ook erg jammer om het land te gaan verlaten, maar ook vooral om mijn vriendinnetjes hier achter te laten. Godzijdank komt de E nog geen 2 weekjes later dan ik terug naar huis, maar op de K moeten we nog even wachten. Niet raar dus dat ik in mijn hoofd al bezig ben met een tweede reis naar Australie over een jaar of twee! Geeft dus wel een beetje aan hoe fantastisch het hier is. Het kan natuurlijk niet toppen aan thuis, maar dat kan niks volgens mij !

Afgelopen maandag op onze laatste dag in Melbourne hebben de E en ik het er eens van genomen en heerlijk uitgeslapen aangezien niemand zich bij ons had gevoegd op onze kamer en we dus het rijk voor ons alleen hadden. Na een goede start met een sandwich, koffie en jus d’orange gingen we op weg naar de Melbourne Gaol. Een gevangenis die is gebouwd toen er goudkoorts uitbrak in Melbourne en er allerlei gespuis richting de stad trok. We hebben op ons gemak even rondgekeken en geluisterd naar wat uitleg. Altijd enorm interessant om zo’n kijkje terug in de tijd te nemen. In de gevangenis werden ook mensen opgehangen, waarvan nog steeds een valluik getuigde. De beruchte Ned Kelly is hier opgehangen en we konden natuurlijk de gevangenis niet verlaten zonder het pak, wat Ned blijkbaar altijd droeg, te hebben aangetrokken wat voor kinderen klaarhing. We zijn daarna naar een ander deel van de gevangenis gegaan voor een watchhouse experience. Hier kon je ervaren hoe het voelt als je zelf werd aangehouden. In eerste instantie nogal lachwekkend, totdat er heel hard tegen de E werd geschreeuwd of ze soms een penis had dat ze aan de verkeerde kant stond. Daarna werden we met zn allen opgesloten in een cel en konden we even genieten van zo’n ervaring met de lampen uit. Gelukkig mochten we niet lang erna weer eruit en genieten van wat meer zonlicht buiten.

We hebben nog een kathedraal bezocht en we moesten nog even naar een tourbureau om wat geld op te halen en daarna zijn we naar de melbourne harbour gegaan om een vette fotoshoot te houden en een lekker hapje te eten. Het hapje van mij viel helaas wat tegen. Ik dacht ik ga eens voor wat minder standaards, maar de met crepe gevulde spinazie en een soort kaas viel volkomen verkeerd. Gelukkig kon ik wat bijkomen tijdens de wandeling naar huis en het gegein in het park. We moesten die avond nog onze tas in gaan pakken, maar hadden daar beide weinig zin in. Na een fles wijn soldaat te hebben gemaakt nog minder, maar na hevige twijfeling over het halen van nog een fles wijn won ons goede verstand het toch en gingen we aan de slag. Binnen no-time zaten onze tasjes weer tot de nok toe volgestouwd en konden we met een gerust hart gaan slapen tot de volgende ochtend vroeg de wekker zou gaan, aangezien we al om 0640 zouden worden opgehaald.

Stipt op tijd, soort van, stonden we de volgende ochtend klaar en kon ons grote oceaan weg avontuur beginnen. Op dag 1 zijn we een groot stuk over de grote oceaan weg gereden die erg mooi was. We zijn ook naar de twaalf apostelen, misschien wel het beroemdste kunststukje van de groteoceaanweg geweest en hebben er zelfs een helikoptervlucht overheen gemaakt. Alhoewel het maar kort duurde was het wel HEEL erg gaaf. Beetje misselijk en trillerig achteraf reden we naar ons heerlijke hostel aan het strand. Helaas was weinig toiletten en douches, maar de tourgroep was dit keer erg leuk zodat het niet zo erg was allemaal. Genoten van heerlijke drankjes op de veranda en het wat later gemaakt dan strikt verstandig zou zijn, aangezien de wekker om 0545 zou rinkelen de volgende dag, maar dat mocht de pret niet drukken. En inderdaad stralend stonden we de volgende dag klaar om naar nog wat bezienswaardigheden van de groteoceaanweg te gaan zoals de london bridge. Daarna reden we verder naar de Grampians een mooi natuurgebied. We zijn naar beneden geklommen om alles van dichtbij te kunnen bekijken en dat was zeker de moeite waard, alhoewel de weg omhoog heel erg zwaar was. Alles waren we echter vergeten toen we onze accommodatie voor die nacht zagen. Huisjes in het midden van het natuurpark omgeven door kleurige kaketoes en her en der wat kangaroes. Ook de heerlijke barbecue maakte heel wat goed. Toch maar vroeg naar bed gegaan in de hoop vandaag wat frisser tevoorschijn te komen en dat is gelukt! Vanochtend anderhalf uur naar de Pinnacles gehiket, ergens op de top van een berg. Erg zwaar maar ook weer de moeite waard! Wederom mooie fotos gemaakt, die jullie binnenkort mogen verwachten!

Voor de rest vandaag vooral veel gereden. We moesten nog zon 500 kilometer afleggen naar Adelaide en met een busje met 22 mensen, 22 koffers dat nauwelijks een heuveltje op kan rijden gaat dat erg langzaam kan ik je vertellen. Blij waren we toen we om half zeven hier aankwamen en nadat we ons even hadden opgefrist zijn we Adelaide ingelopen om eten te zoeken. We kwamen uit bij de sushi train. Precies zoals je op tv ziet ging het hier ook. Een lopende band met allemaal sushigerechten erop waarvan je dan kan pakken wat je wilt! Heb geen vis dingen geproefd, maar wel wat andere lekkere dingen! Ook ontdekt dat ik eigenlijk best goed met stokjes kon eten en dat sushi niet per definitie vies is!

Nu nog even aan het genieten van wat heerlijke internettijd en luxe. Morgen vertrekken we voor de Alice Springs tour. Een zeven daagse tour van Adelaide naar Alice Springs, het ‘hart’  van Australie. In de outback boven Perth had ik al nauwelijks bereik met mijn mobiel, dus ik verwacht dat het hier helemaal schandalig zal zijn. Ook internet zie ik zo 1,2,3 niet verschijnen dus dit zal hoogstwaarschijnlijk mijn laatste Australische update zijn! Volgende week vrijdag vliegen we terug naar Sydney om daar mijn laatste weekend door te brengen.

Oeh nog even een echt ohjee wat nou momentje wat ik met jullie wil delen. We stopten vandaag bij wat witte kangaroes om wat fotos te maken. ik sprong uit de bus met mijn camera om vol enthousiasme een foto te gaan maken. Echter mijn camera had besloten er de brui aan te geven. De lens wilde niet meer uit of in en ik dacht meteen ok dan is het nu over. Net toen ik deze camera had gekregen had zich namelijk hetzelfde probleem voorgedaan en moest hij naar de fabriek. Wetende dat ik de komende tijd niet meer in de gelegenheid zou zijn om een nieuwe camera oid te kopen en in de wetenschap dat de camera van E, toen zij fotos van de witte kangaroes ging maken omdat dat met de mijne niet lukte, hetzelfde probleem als dat van de mijne ging vertonen, besloot ik maar wat onaardiger voor mijn camera te zijn. Na wat gemep en geprobeer nog steeds niks. Daarop besloot ik maar om te proberen de lens zelf te draaien, en zowaar dat lukte! Nu is mijn camera dus enigzins gerepareerd en kan hij nog tot 2 keer inzoomen, maar niet verder dan loopt hij weer vast. Iedereen duimen dus dat hij het nog een week volhoudt! Bis schnell!!!!

Goedenacht lieve internetvrindjes en vriendinnetjes!

Het is hier ondertussen 20 over 1 ‘s nachts, zon tien uur later dan bij jullie in het heerlijke besneeuwde Nederland. Waar ik eerder al verbaasd was over hoe koud het hier kan zijn, nu ben ik weer verbaasd over de enorme hoeveelheden regen die hier uit de lucht komen vallen. We zijn aanbeland in Melbourne. We vlogen donderdagnacht hierheen zodat we totaal uitgeput op het vliegveld arriveerden. Na een zalig ontbijtje richting hostel getogen alwaar we onze tassen dropten en gingen shoppen, aangezien we officieel pas vanaf 1 uur op onze kamer mochten. Wat leuke dingetjes gescoord en alvast de tour geboekt voor zaterdag en toen weer heeeerlijk gaan slapen. Toen we uiteindelijk wakker werden zijn we meteen gaan optutten want die avond zou het dan eindelijk zo ver zijn: ons eerste partymoment! We hadden wat flesjes sparkling ingeslagen die je hier mee mag nemen naar het restaurant mits dat tenminste van het berucht byo (bring your own) label is voorzien. Om zon restaurant te vinden moesten we helemaal naar chinatown, maar dat mocht de pret niet drukken. We vonden daar een heerlijk restaurantje waar we genoten van wat noodles, maar vooral van de wijn. Toen we die ophadden begon de zoektocht naar een geschikt etablissement wat gelukkig redelijk snel gevonden werd. We kwamen de trap op en meteen kwamen de Shootersgeluiden ons tegenmoet en was het ons duidelijk dat we de hemel hadden gevonden.

Meteen nog wat drankjes erin gegooid en even alle vermoeidheid eruit gedanst. Het onvermijdelijke ijsblokjes gevecht volgde waarna emmy haar glas water over me heen gooide als wraak over het feit dat ik mijn fles shampoo over haar had heengegooid in de douche. Toentertijd was het heel hilarisch, ik begrijp het wel als jullie niet zo dubbel liggen als ik nu! na een tijdje vertrokken we naar een andere kroeg/club/cafe waar we zowaar in de rij moesten staan om binnen te komen. Een paar jongens achter ons wilden samen met ons naar binnen omdat ze bang waren dat ze anders als jongens alleen zi jnden niet binnen zouden komen en wij stemden daar natuurlijk graag mee in toen ons drank werd beloofd. Uiteindelijk binnen werd die belofte gelukkig waargemaakt zodat we heerlijk door konden drinken. In alle hectiek wel mijn nieuwe oorbel verloren maar ook dat kon de pret niet drukken. Supertolle avond gehad en heerlijk om in de kleine uurtjes mn bed in te rollen.

Minder heerlijk was het natuurlijk die volgende ochtend toen mijn lijf wat minder bereidwillig was om mee te werken. Toch moesten we opstaan, want gelukkig hadden we de tour al geboekt. Helaas regende het wel wat wat het enthousiasme om te gaan wat minder maakte. Het enthousiasme werd groter toen we alledrie in slaap gevallen waren en wat uitgeruster waren aangekomen bij het animal shelter. Daar weer kangoeroetjes gevoerd en emoes en met een koala op de foto gegaan en een tolle wombat geaaid. De rest van de tijd beetje rondgereden, we konden niet echt naar buiten aangezien het steeds regende. Die avond naar Philip Island, bekend van zijn pinguin parade. ‘s Avonds komen daar duizenden kleine pinguinetjes aan land om hun babietjes te voeren en wij mochten daar getuige van zijn (in de regen, de koude regen, maar dat terzijde). Superleuk gezicht om ze te zien waggelen en de babietjes te horen schreeuwen om aandacht. En toen was het vandaag! Vandaag weer wat rondgelopen en gewinkeld in melbourne en vanmiddag afscheid genomen van de k met pijn in unsere harte. Maar chicka over 7 maandjes kom je weer naar ons and i can’t wait! Hou je taai doll en we missen je al supermuchos!

Toen de k vertrokken was zijn we meteen weer gaan slapen en daarna uit eten geweest om uiteindelijk achter internet te belanden! Ik ben nu dan eindelijk toegekomen aan een update. Wilde ik eigenlijk in Margaret River doen maar had ik toch geen zin in, dus ik ben jullie nu ook nog wat margaret river info verschuldigd! Op maandagochtend toen we zondags terugkwamen van de tour zijn we de auto op gaan halen en richting zuiden gegaan. Het was een supervette roadtrip met briljante rijvaardigheden van de e en de k en iets mindere van mij, aangezien ik iets meer moest wennen aan het links rijden. Aanvankelijk 1 auto van rechts gemist maar uiteindelijk werd het allemaal wat erger !

Maandagavond kwamen we aan in Margaret River na onderweg ettelijke malen te zijn gestopt, onder andere bij de jetty in busselton. Ons hostel in MR was subliem. Kamer voor ons vieren en superfaciliteiten. Wij begonnen meteen maar een paar wasjes te draaien aangezien we bijna geen schone kleren meer hadden (ok ik wel maar mn favoriete kleren waren onderhand ook wel aan een wasje toe). Daarna heerlijk wijntje genomen en genoten van onze rust. De volgende dag zijn we gaan kanoen op de Margaret River heeeeel erg leuk en daarna nog gepicknickt en kangaroe en emoe gegeten en hou je vast…. een rups! Vrij walgelijk, maar dat was waarschijnlijk meer de gedachte aan wat het was! Na de voortreffelijke lunch naar een grot gegaan. onze gids vertelde dat je daar op handen en voeten doorheen kon kruipen, dus wij dachten: dat kunnen we wel aan. Eenmaal erin was er geen weg meer terug en bleek het meer tijgeren te zijn. In alle bochten gewrongen kon ik me alleen maar zorgen maken om mijn knie die akelijk pijn begon te doen, maar nog meer over mijn shirtje, aangezien ik het idee had dat dat aan alle kanten aan het openscheuren was. Na veel pijn en moeite kwam ik uiteindelijk eruit, beetje stoffig dat wel, maar geen kleerscheuren. Mijn knie was er iets erger aan toe, die lag lekker heeeelemaal open en was lekker gevuld met wat zand, mjummie!

Na onze avonturen terug voor een douche om vervolgens weer te gaan shoppen en te gaan uit eten. Ook onze onderwatercamerafotos ontwikkeld, ze zijn niet optimaal maar er zitten wel wat leuke bij! Op woensdag zijn we naar Pemberton en Walpole geregend waar ze Karribos en Tinglebomen hebben. Een treetopwalk gedaan om vervolgens laat in de avond terug te keren in ons geweldige hostel. De volgende dag weer gaan shoppen en we zijn naar de kapper geweest waar we alledrie een prachtige coupe hebben laten aanmeten! Fotos volgen natuurlijk over 2 weekjes als ik wieder terug ben, maar verwacht geen grote veranderingen! Om half vijf teruggereden naar Perth waar we nogmaals uit eten gingen in de stad om vervolgens richting vliegveld te willen karren.

Je verwacht natuurlijk al dat dit niet zonder kleurscheuren verliep. ik dacht we gaan gewoon karren en we zien vanzelf wel een bordje richting vliegveld. Dit was helaas niet zo. Op een gegeven moment vraagt e aan mij. Heb je de lampen eigenlijk wel aan (ja het was donker, heel erg donker). Eh nee dus. Ik had al wat mensen zien flitsen met groot licht maar ik dacht dat ze dat deden omdat ik zo knap was ! Goed het werd allemaal nog wat erger toen ik na talloze u-bochten op de rechterweghelft terechtkwam en niks in de gaten had, tot k aan me vroeg wat ik toch aan het doen was. Ik reageerde met ja duhhh de weg vinden en had nog steeds niks in de gaten tot k me er fijntjes op wees dat ze in Australie toch wel gewend zijn om links te rijden! Gelukkig alles goedgekomen, getuige ook het feit dat je dit nu leest en uiteindelijk zelfs het vliegveld gevonden!

Nu staat er nog een dag Melbourne op het programma om dinsdagochtend vroeg via de Great Ocean Road naar Adelaide te vertrekken voor een driedagen durende tour om dan 1 nachtje in Adelaide te blijven slapen en vervolgens voor een 7 dagen durende tour richting Alice Springs te gaan. Mijn bereik qua mobiele telefonie zal daar vrij miniem zijn, dus als je een tijdje niks van me hoort vrees niet, ik ben niet dood (tenminste waarschijnlijk niet;))!

We zijn ondertussen aanbeland in Exmouth, het eindpunt van onze georganiseerde reis, morgenochtend gaan we op voor de terugreis van anderhalve dag. In de afgelopen vijf dagen hebben we zon 800 kilometer afgelegd en de hoogtepunten van de westkust gezien. En wat voor hoogtepunten zeg! Het begon allemaal een beetje rustig aan met een bezoek aan de Pinnacles, van die rotsen in de woestijn, maar naarmate de week vorderde werd het allemaal wat wilder, met als hoogtepunt vanmidag. We zijn nu in het noorden van het ningaloo reef, na het great barries reef de  mooiste snorkelplek. We hadden vanmiddag vrij om op het strand te hangen en te relaxen. Toen we voor de eerste keer het water ingingen zagen we een reusachtige schildpad en een enorme verzameling tropische vissen. Met de tweede snorkel werd het allemaal echter wat wilder…… Het begon met een zware zwempartij om op de goede plek te komen, maar al die moeite werd echt zwaaar beloond toen we eerst een rog zagen en daarna een HAAI! Hij lag lekker te dutten onder een rots maar hij werd blijkbaar gewekt door ons. Ik begon al een klein beetje bang te worden toe n ik de haai zag maar dat werd wat erger toen ik met mn rug naar hem toe was en K begon te gillen. In totaal paniek zwom ik weg en schrok me kapot toen ik iets onder me zag vaag waarop ik weer begon te gillen. Dit bleek echter gewoon koraal te zijn. De haai kwam blijkbaar naar ons toegezwommen, waarop k dus begon te gillen , aaangezien het geen kleintje wsa (twee metertjes ofzo) en het water redelijk ondiep was (drie metertjes ofzo). Gelukkig achtervolgde hij ons niet verder zodat we onze tocht konden vervolgen, maar ik moet zeggen dat ik er niet echt van kon genieten meer aangezien ik echt in paniekmodus zat, maar wat een geweldige  ervaring!

Waar ik ook niet echt van kon genieten awas het abseilen. Ik dacht niet dat ik heel bang zou zijn, maar dat werd ik wel toen ik achterover moest gaan hangen…. met veel pijn en moeite kwam ik beneden na echt doodsangsten te hebben uitgegaan. Toch voor een tweede keer naar boven geegaan en toen ging het al wel wat beter maar eng was het zekers!

Gelukkig ook wat minder enge activiteiten ondernomen. We hebben geduinsurft wat echt megagaaf was en gisteren zijn we op een snorkeltour geweest waarbij we ook in het ningaloo reef gingen snorkelen. We werden midden in de oceaan gedropt en daar was een mantrarog! Deze was ook zon twee meter lang en hij was aan het eten waarbij hij steeds rondjes vloog. Het leek bijna of we hem aan konden raken zo dicht bij hij kwam echt superieur. Voor de derde snorkel gingen we achter het rif naar de open zee naar een plek waar haaien kwamen om hun tanden schoon te maken. En ja hoor daar ook een haai gezien. Daar was hij echter een stuk verder weg en waren we met en hele groep zodat het een stuk minder eng was maar ook weer superfantastisch dus.

Het enige nadeel van deze reis zijn de gigantische afstanden die we afleggen, soms zitten we echt het merendeel van de dag in het busje wat niet echt ruim te noemen is. Maar goed ieder nadeel heb zn voordeel, want we hebben al heeeel veel kangaroes voorbij zien springen, en emoes rond zien scharrelen en wat aardige vogels gezien.

Nu gaan we barbecueen en dan klaar mmaken voor de lange terugrit. Zondag komen we weer aan in Perth, waar we nog een nachtje blijven slapen en dan staat maandagochtend de auto voor ons klaar om richting het zuiden van perth te gaan rijden! Kijken of er ons daar ook zon mooie avonturen te wachten staan!

Ja hoor, wij planzieke Nederlanders hebben het voor elkaar: een plan. Het bleek toch te zenuwslopend om zonder plan door het leven te gaan, dus we zijn gisterochtend als een gek naar het tourist information office gerend (na weer wat winkels te hebben bezocht, ja dat dan weer wel) om een plan op te stellen. Geholpen door een buitengewoon vriendelijke dame hadden we het binnen no time gefixt. Plan is: Morgen vertrekken we voor een week naar het noorden van Perth tot Exmouth en dan gaan we onderweg alle hoogtepunten bereiken. Vervoer, eten, drinken en verblijf is geregeld dus wij hoeven alleen maar te zitten en mooi te wezen. Vervolgens komen we op zondag terug in Perth slapen we hier nog een nachtje en gaan maandag dan, met onze eigen gehuurde auto naar het zuiden van Perth alwaar we tot en met donderdag zullen verblijven om vervolgens donderdagnacht verder te vliegen naar Melbourne. Ook voor vandaag hadden we een leuk avontuur in de planning staan, namelijk Rottnest island. Leuk eiland, 40 vaarminuten van Fremantle (weer 30 treinminuten van perth verwijderd) waar we fietsen en snorkels hadden gehuurd en lekker hadden rondgefietst. ons was verteld dat we wel in een uur het eiland rond konden fietsen, maar dat viel toch even zwaar tegen. Heuvel op, heuvel af en fietsen die totaal niet meewerkten (net als het personeel van de veerboot die ons tevens de fiets en snorkelspullen verschafte) zorgden ervoor dat we niet hard vooruit kwamen (ok ik spreek voor mezelf, ik iig niet). Binnen no time lagen we dan ook in de parkieten baai ons broodje te eten om vervolgens te gaan snorkelen. Jaja snorkelen, anne heeft het WEER gedaan. Vorig jaar natuurlijk al de grote primeur op curacao maar nu ging ik helemaal compleet angsloos het water in zodat ik wat leuke vissen heb kunnen zien die echt ONWIJS groot waren. Nog wat andere leuke inheemse diersoorten gezien, namleijk slangen en quokka’s. het eiland was supermooi, veel natuurdingen gezien en prachtig witte parelstranden. Het weer is sinds gisteren ook wat aangenamer (lees superheet) alhoewel het savonds wel nog veel afkoelt. Ik, in al mijn naiviteit dacht dat het in Australia altijd warm zou zijn, maar ik ben toch van een koude kermis thuisgekomen dus! Nu maar hopen dat dit zo doorzet dan kan ik jullie allemaal de ogen uit gaan steken met mijn mooie bruine huidje! Gisteren zijn we naar Fremantle geweest, tenminste nadat we alles geregeld hadden en hebben we een tocht gemaakt door een ondergronds gangenstelsel onder een oude gevangenis. We moesten via een verticale ladder 24 meter naar beneden (nadat we in een flatterende witte doorschijnende overall waren gehesen (ja hoor met onze rokjes eronder, tres charmant), een harnas, life jacket, laarzen en helm) vervolgens gebukt door de gangen lopen (geloof me, ze waren laag) om vervolgens nog een stuk te kano-en (ja hoor 24 meter onder de grond) en weer omhoog te klimmen. Supergeinig allemaal. Die gangen waren gemaakt door de voormalige gevangenen voor de drinkwatervoorziening. Paar leuke verhalen verteld enzo, maar het was vooral een leuk survivalavontuur.

Vanaf morgen ben ik dus weer on the road, en probably niet in de buurt van internet, dus mocht je snakken naar nieuwe avonturen, lees dit stuk over and over again en wacht met smart!

Nou alweer ehhh drie dagen geleden aangekomen in Australie en we zijn inmiddels van Sydney naar Perth verkast. Superfantastisch geweldig om de K en de E weer te zien, vooral die hartelijke ontvangst zal me mijn leven lang bijblijven. Ook emmy’s kamertje heeft diepe indruk op me achtergelaten, waarbij vooral de buitenwc een hoogtepunt was . Genoeg ironie voor de eerste paar zinnen. Sydney was toll. We hebben de stad verkend die dus leuk was maar op de een of andere manier kon het niet echt diepe indruk op me maken. Ik kwam sochtends rond 0930 lokale tijd hier aan en na te hebben gelunchd at emmys huis zijn k en ik de stad ingegaan, aangezien e haar thesis nog moest afmaken. We hebben wat door de stad gebanjerd, geshopt natuurlijk en vooral heel hard gelachen om de belachelijke foto’s die we hebben gemaakt. Gisteren zijn k en ik naar Bondi beach gegaan en we hebben daar een coastal walk gedaan. Vantevoren zijn we nog even Sydney in geweest aangezien ik echt een betere reistas moest hebben en gevonden voor zo’n 15 euri bij penny’s market! Echt shopping heaven, ga ik zeker nog even terug heen! Na gisteren tot vrij laat op het strand te hebben gehangen zijn we gedrieen gaan eten om te vieren dat e haar thesis afhad, waarna we naar huis vertrokken om wat te gaan slapen aangezien ik nog steeds wel vrij moe ben steeds. En dan nu vanochtend dus de vlucht naar Perth die nog ruim 5 uur duurde! Inmiddels aangekomen in het hostel waar we meteen het deksel op onze neus kregen. Nee we konden echt niet in 1 kamer hoor, echt niet. Toen wij zeiden dat we dat anders wel zo hadden geboekt kregen we te horen dat dat heel normaal was. Het blijkt hier sowieso een lachwekkende toestand. Mensen die hier al maaaaanden wonen en serieus tv’s op de kamer hebben staan, en dan nog het meest curieuze. De douches hier zijn aan de zijkant van zo’n semi-doorzichtig glas!! Ben blij dat we hier maar drie nachtjes slapen, maar we moeten dus wel even een beter plan gaan bedenken haha. Tot nu toe dus een heftig reisje, veel indrukken veel ervaringen, maar vooral ook mijn eigen minimum eisen van ‘bestaan’ opzij zetten. Het ziet ernaar uit dat ik inderdaad weken met 2 handdoekjes moet doen en die hier moet gaan wassen. We zitten te denken om een camper te gaan horen voor de komende tijd, maar eerst even gaan uitvechten wie die gaat besturen dan!

Well vergeef me mijn spelfouten ik heb het tres rapide even neergepend om een vluchtige indruk te geven van annes adventures down under. binnenkort meer dus stay tuned!

Joehoehoeeee, nog maar 12 nachtjes slapen en ik mag eindelijk gaan vertrekken naar Australie! Ik heb er natuurlijk onwijs veel zin in maar ik denk dat ik de komende 12 dagen vooral als een kip zonder kop ga rondrennen. Ik ga natuurlijk maar 34 dagen, maar toch is er wel het een en ander wat je moet regelen voor zo’n reis naar de andere kant van de wereld. Constant spookt het door mijn hoofd oh ik moet dit noet doen, en ohja dat moet ik ECHT niet vergeten, maar tot nu toe heb ik nog niet echt veel actie ondernomen. In mijn hoofd heb ik mijn koffer alvast 20 keer ingepakt, maar in de praktijk zal het er wel op neer komen dat ik dat op het laatste moment doe. In ieder geval wilde ik via deze blog iedereen die enigzins interesse in mijn avonturen zou mogen hebben op de hoogte houden.

En waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan. In plaats van gewoon hier op hyves een berichtje te typen wilde ik het per se op mijn oude web-log doen en het via de feed hierheen verplaatsen. Maar goed dat kon (!!) ik natuurlijk niet. En nu, een uur later wel. Typisch voorbeeldje van mijn bijna schaarse tijd zeer nuttig besteden dus. Nou het is me dus gelukt, nog maar 12 dagen vol onnuttige dingen en dan moet ik toch echt klaar zijn met de voorbereidingen. Het zal me benieuwen….